Sunyi
Sepi
Sendiri
Tanpa seorang pun menemani
Hampa
Sendiri ku disini
Hanya tangis
Menemani jalannya hari
Di kala malam gelap
Ku termenung dalam diam
Merenungi nasib
Mengapa ku begini
Ingin ku berlari
Dari gelapnya dunia ini
Aku hanya manusia biasa
Yang butuh kasih sayang
Yang butuh perhatian
Tapi
Ku tak mengerti
Kejamnya dunia ini
Yang tanpa pengertian
Yang tanpa keramahan
Hanya angin
Yang mengerti
Kesunyianku
Gelap malamku
Tanpanya
Ku hanya sendiri
Walau di tengah keramaian
Ku rasa sendiri
Ku rasa sepi
Ingin ku tertawa
Ingin ku bercanda
Tapi apa daya
Tawa ini tlah sirna
Canda ini tlah tiada
Tak ada yang lain
Hanya ku di sini
Sunyi
Sepi
Sendiri
No comments:
Post a Comment